22 januari 2019 | Jan De Wilde deed vanmorgen zijn intrede op het vasteland. Op de middag waren straten, pleinen en velden bedekt met de eerste sneeuw van 2019. Sneeuw zorgt voor het echte wintergevoel. Tijdens de namiddag was een werkbezoek gepland voor een kunstenfestival in de stad waar ik de laatste tien jaar vertoefde, tot de roep naar een nieuw avontuur werd beantwoord. Het gezelschap moest van meer dan een uur ver komen en niet alle wegen waren sneeuwvrij gemaakt. Dus bestond de kans dat de groep kunstenaars niet zou komen opdagen. Maar tegen alle verwachtingen in belden ze stipt op tijd aan en doken ze welgekomen meteen de warmte in van een woonkamer met een mooi zicht op een besneeuwde tuin en een monumentale kerk.

Eenmaal op krachten was het tijd om mogelijke tentoonstellingsplaatsen in de stad te ontdekken. We schuifelden door de sneeuw en bekeken kerken, een half verlaten huis met aftandse inboedel, een gymzaal, een net opgedoekte lagere school, enkele galeries, tuinen, een middeleeuwse stadspoort, en dat allemaal op een vierkante kilometer. Sneeuwpret kon niet uitblijven, door de aanwezigheid van jonge speelse enthousiaste kunstenaars. Maar ook voor de nodige sérieux was er voldoende ruimte. Na de rondleiding moest ik spoorslags met de auto richting Kanaaltunnel. Terwijl onderweg het duister de dag wegduwde, verdween het witte deken van de velden. De sneeuw had zich in sommige delen van het land rijkelijk uitgestrooid en andere stukken over het hoofd gezien.

Aan de andere kant van het Kanaal kwamen we onderweg terecht in een hevige sneeuwbui terwijl de sjofele Sir David Dyson, de uitvinder van de stofzuigerzakkenloze stofzuiger, op de radio verklaarde dat het hoofdkwartier van zijn miljardenbedrijf van Groot-Brittannië naar Singapore zal verhuizen. Dyson is een ‘hardline Brexiteer’ en hij ziet het Verenigd Koninkrijk liefst de Europese Unie verlaten zonder een overeenkomst. De verhuis van het ‘HQ’ heeft niet te maken met de Brexit-perikelen, liet een woordvoerder van de stofzuigergigant weten. Onderweg bespeurden we in een donker landschap plekken waar helemaal geen sneeuw ligt, maar ook plaatsen waar bomen en gras taluds langs de weg mooi wit zagen. Eenmaal thuis beperkte het wintergevoel zich door ‘a gentle breeze’ vn het koude soort en een ragfijn laagje sneeuwvlokken op het gras. Benieuwd hoe het er morgen bij dag en dauw zal bijliggen.