26 januari 2019 | De kathedraal van Peterborough op de grens van de East Midlands en East Anglia is een monument om u tegen te zeggen. Het leek een ideale bestemming voor een zaterdagmiddag, nadat we twee weken geleden niet ver van onze woonplaats een zeer onderhoudende lezing bijwoonden over de geschiedenis van het monumentale werkstuk, waarvan de bouw in 1118 begon. Het is de begraafplaats van Catharina van Aragon (Koningin van England aan het begin van de 16de eeuw) en de eerste rustplaats van de Schotse koningin Mary (haar graf verhuisde 25 jaar later naar Westminster Cathedral in Londen). De kerk heeft een Romaans interieur, enkele Anglo-Saksische beeldhouwwerken en een uniek houten plafond uit de 12de eeuw. Een aanrader… Tot zover dit promopraatje voor de kathedraal.

In het stadscentrum worden historische panden geflankeerd door spuuglelijke hedendaagse gebouwen. Het contrast kan haast niet groter zijn. In onze zoektocht naar een plaatselijke leuke winkeltjes en een koffiebar stuurde de vriendelijke informatiebediende van de toeristische dienst ons naar de Westgate Arcade, niet bepaald een geslaagde gaanderij. Aan een met krijt beschreven stoepbord met de woorden ‘Free hugs’ aarzelden we even. Meteen gebaarde een vrouw om binnen te komen. We kwamen in een winkeltje annex workshopruimte terecht met een torenhoog esoterisch gehalte. Het was hun openingsdag. Een andere vrouw informeerde of we zin hadden in een kop thee. We nuttigden de citroengemberthee zittend op een kussen aan een laag tafeltje. Dat stelden de gastvrouwen op prijs. Hun idee van een lage tafel in het midden van de kleine winkel was een goede vondst. Het winkeltje, ‘Soul Happy’ gedoopt, is een pop up-experiment van een groep mensen – ze adverteren zichzelf als een ‘tribe’ (stam) – die bewust met de wereld omgaan en lessen geven in allerlei vormen van ontspanning: yoga, mindfulness, reiki,… Het was de tweede keer in enkele dagen dat er een stroom van ‘natural happiness’ door ons lichaam stroomde. De ‘free hug’ kregen we toen we afscheid namen en enkele minuten later wandelden we weer rond in het gedruis van de stad.

In Peterborough zelf was er opvallend veel politie op de been en waren talrijke pubs volgeladen met drinkende en joelende mannen. De plaatselijke voetbalploeg (zesde in de stand) moest het vandaag in eigen huis opnemen tegen de Londense ploeg van Charlton Athletic (vierde in de stand), een wedstrijd in de op één-na-hoogste divisie van het Engelse voetbal. We lieten de drukte van ons afglijden.