13 februari 2019 | Een grapje om te beginnen. De zoon zegt tegen zijn vader: “Spring is in the air.” De vader vraagt verbouwereerd: “Why should I?” Toegegeven: ietwat belegen, redelijk flauw en niet bijster origineel. Maar het geeft wel aan dat er buiten wat aan de hand is. De lente is op komst. De sneeuwklokjes bloeien al meer dan drie weken en trotseerden een paar koude dagen en nachten. Tuinen en de begraafplaats rond het historische kerkje staan er vol van. Langs de kant van de weg, bij het binnenkomen van het dorp langs de steile weg, staan sinds enkele dagen honderden krokussen in bloei, aanvankelijk de bloemblaadjes schuchter geopend, sinds vanmiddag in volle glorie, hoofdzakelijk lichtpaarse en af en toe een bosje gele. Ze zijn kleiner dan de klassieke krokussen in de tuin, maar zeker niet minder mooi.

De frisheid van de lentekleuren steekt af tegen de voorspelbaarheid waarop politici in de Britse hoofdstad een nieuw steekspelletje ‘zullen-we-elkaar-nog-eens-pesten-en-zeker-niet-overeenkomen’ speelden met in de hoofdrol de ‘usual suspects’: de in de EU-blijvers, de voorstanders van de bestaande overeenkomst van de scheiding, de Brexiteers van de harde lijn waarvoor de afscheiding niet abrupt genoeg zal zijn, de eeuwige twijfelaars… Na de demarches gisteren van de Eerste minister Theresa May – ‘She keeps kicking the can along the road’ – en de gebeurtenissen van vandaag begint iedereen stilaan immuun te worden… en er zijn nog 44 dagen te gaan.

Zes weken na het nieuwe jaar schud ik de wintermoeheid, die zich tot een minimum beperkte, van me af. Het is ooit anders geweest tijdens de twaalf donkerste weken van het jaar. Maar niet te vroeg victorie kraaien. Ook na het aangekondigde lenteoffensief van de volgende dagen en het aanstormende zonnige weekend met temperaturen twee keer zo hoog dan normaal, kan Koning Winter nadien nog toeslaan. Denk maar aan het zogenaamde #beastfromtheeast (een bitterkoud einde van februari) dat vorig jaar heerste. Ik kijk vooral uit naar morgen: er zullen in het Britse parlement weinig liefdesverklaringen te noteren zijn, maar onze tafel voor twee is gereserveerd.