25 februari 2019 | Alhoewel vanmorgen de ruiten van de auto bevroren waren en het eerste half uur van de ochtendwandeling nog door bevroren gras verliep, noteerde de UK Met Office, de tegenhanger van het K(N)MI, in Trawsgoed, Wales 20,6°C. Het vorige record stond op 19,7°C. Het is voor het eerst dat de temperatuur boven de 20 graden schiet in de wintermaanden (maart is geen wintermaand, de meteorologische lente begint op 1 maart). Vooraleer ik weer thuis was, had ik er een paar kilometer opzitten en schreef ik onderweg een paar teksten op een bankje met uitzicht op de licht mistige vallei. In de verte was af en toe een auto te horen en lieten meer dan een dozijn verschillende vogels van zich horen. Tussendoor verstoorden geweerschoten, dit geluid hoort er ook bij op het platteland, de rust. Bomen en struiken staan klaar om te botten. Of is het echt nog te vroeg? De waarschuwing van een wandelaar een paar dagen geleden, dat de winter ver van voorbij is, en dat vooraleer de lente er echt aankomst, nog hele koude dagen komen.

Bijna een het einde van de wandeltocht maak ik elke dag een paar foto’s vanop de rand van het dorp met een vergezicht op de vallei en de lichtglooiende heuvel verderop. Ik doe dat op mijn hurken vanop een plekje dat ik markeerde met een in de klei gestampte steen. Net voor ik wilde opstaan vraagt een man die met zijn hond op wandel is of ik de boom voor me heb gefotografeerd. Terwijl ik rechtsta wrijf ik met mijn hand door de warrige hoofdvacht van de hond. “Ja, die staat er voor vandaag weer op”, zeg ik. Hij kijkt me vragend aan. “Ik maak bijna elke dag een foto van de boom en de vallei”, voeg ik eraan toe. “Waarom?” is zijn logische vraag. “Ik maak een reeks en maak er al foto’s van sinds eind september.” Hij blijft me wat verbijsterd aankijken. “Het is de cyclus van een boom een jaar lang. Net zoals de 24-urencyclus van een dag of de kringloop van in- en uitademen.” “Het is een nogal trieste boom”, zegt hij en hij wandelt verder. Ik stap naar de volgende plaats waar ik elke dag een foto neem, een soortgelijk landschap maar dan zonder een boom in de onmiddellijke omgeving. In feite had ik de man moeten zeggen dat ik het verhaal van de boom aan de hand van foto’s vastleg. Maar ook dat had hem wellicht niet verder gebracht.

En Brexit dan… Als een mantra blijft de Britse Eerste minister Theresa May herhalen dat het Verenigd Koninkrijk de Europese Unie op 29 maart zal verlaten zoals afgesproken én dat mét een door het Britse Lagerhuis goedgekeurde overeenkomst. Maar “uitstel, uitstel, uitstel” zijn de drie woorden die steeds meer rondzoemen: dat kan enkele maanden zijn, maar ook 21 maanden zijn. Het eerste, plan A, geeft nog geen zekerheid voor een overeenkomst. Het tweede, plan B, zou betekenen dat er in mei ook nog Europese verkiezingen moeten worden georganiseerd, waar bij het ministerie van Binnenlandse Zaken voorzichtige voorbereidingen worden genomen. De acties van deze week zijn een verklaring door May in het parlement morgen en een motie die parlementsleden woensdag voorgeschoteld krijgen voor enkele maanden uitstel. Ik moet even denken aan het liedje van Monty Python: “Always look at the bright side of life.” Morgen zal de zon opnieuw schijnen, niet?