5 maart 2019 | Het houdt me al een paar dagen bezig. Vandaag is het vijf jaar geleden dat mijn grootmoeder langs moeder zijde overleed. Ze was tot een jaar voor haar overlijden een sterke vrouw met de nodige principes en ietwat koppig. Hmm… een familietrekje. De laatste jaren zag ik haar niet zo vaak, maar haar kinderen, mijn ooms en tantes, zorgden goed voor haar. In tegenstelling bij het overlijden van mijn moeder, 27,5 jaar geleden, was ik er wel bij toen ze haar laatste adem uitblies. Bijna iedereen van de kinderen stonden rond haar bed. Ze was nog nauwelijks een schim van wie ze ooit was geweest. “Ze is op”, zei de dokter. Ze was in december 2013 92 jaar geworden. Ze was geen vrouw van de grote verhalen. Ze luisterde veel meer dan ze praatte. Ze wilde dat het goed ging met iedereen. Op momenten zoals deze komen veel herinneringen naar boven. Genoeg om een boek te vullen Dat komt er ooit misschien nog wel…

Herinneringen zijn wellicht de rode draad door mijn leven. En uiteraard ook verhalen… grote, maar vooral de kleine dingen van de dag. Die verhalen zullen ook de volgende weken en maanden naar boven komen voor een eerste vrijwilligersopdracht voor de Woodland Trust, een Britse organisatie die opkomt voor het behoud van bossen in het Verenigd Koninkrijk. Het land is vergeleken met de rest van het Europese vasteland eerder karig bedeeld met bomen. Hier op het eiland is tien procent van het land beplant met bomen. Op het Europese vasteland is dat gemiddeld 38 procent. De ontbossing van het Britse eiland begon al duizenden jaren geleden. Vandaag de dag is nauwelijks twee procent van de bossen van voor 1600. Ook dat is relatief weinig.

Voor de Woodland Trust ga ik aan de slag in het aaneengesloten gebied van de Londonthorpe Woods (een verzameling van drie bossen en een park) en Bellmount (een parkgebied met heel wat bomen en een oude toren). De gebieden liggen op een heuvelflank en -rug ten oosten van Grantham in Lincolnshire, op een half uurtje rijden van waar ik woon. De geschiedenis van de Brownlow-familie ligt aan de basis van het Belmont House Estate, nu eigendom van de National Trust, waar ook Bellmount deel van uitmaakt. In de Londonthorpe Woods zijn dan weer restanten te vinden van Britse legervoorzieningen tijdens de Eerste en de Tweede Wereldoorlog. Het wordt een interessante zoektocht naar foto’s, verhalen, interessante weetjes, vervallen gebouwen en overgroeide ruïnes. En er moeten ook heel wat gekende verhalen tegen het licht worden gehouden. Zo wordt verteld dat vanuit de Bellmount Tower zeven verschillende graafschappen kan zien. Een ideale manier om de streek beter te leren kennen.

Please follow and like:
error