14 maart 2019 | Aan Bellmount Tower, op een tiental kilometer Van Grantham staat een stevige wind. Het stormt. Het zicht van aan de arcade van het laat 18de-eeuws torengebouw is spectaculair. Het gerucht gaat dat je van hieruit zeven graafschappen kan zien. Dat moet nog maar blijken uit het historisch onderzoek waarmee ik vandaag samen met een gepensioneerde legerdokter aan ben begonnen voor de Woodland Trust, een organisatie die opkomt voor het behoud, beschermen en uitbreiden van het bomenareaal in Groot-Brittannië. Zo voor de vuist weg tel ik al vijf graafschappen: Lincolnshire, waar het gebouw is gelegen, Nottinghamshire in het noordwesten, Leiscestershire ten westen, Rutland en Northamptonshire ten zuidwesten. Het is wat met die Britse geografie. De toren maakt deel uit van een uitgestrekt oud landgoed ooit zetel van de Brownlow- en Cust-familie. Nu is Belton House en landgoed eigendom van de National Trust. De Woodland Trust heeft grenzend aan Belton House Park een aantal stukken land, uiteraard hoofdzakelijk bos dat ze beheren en in de toekomst beter toegankelijk willen maken voor wandelaars en andere bezoekers en hen ook te informeren over de geschiedenis. En het is die geschiedenis die ik aan het uitpluizen ben.

Binnen drie maanden moet er een beknopt rapport op tafel liggen met een aantal verhaallijnen die typisch zijn voor het gebied en meer inzicht geven in de geschiedenis van de elementen die nu nog op het terrein te zien zijn. Er is de “oudere” geschiedenis van het landgoed en er is heel wat te vertellen over de Eerste en Tweede Wereldoorlog, toen het gebied bezaaid was met kampementen en oefenterreinen. Zo zijn er nog twee schietstanden in het landschap te ontdekken, eentje uit 1914-1918 uitgehouwen uit het zand van een heuvelrug, en eentje uit de periode van de Tweede Wereldoorlog, opgetrokken uit dik metselwerk.

Toen ik aan het begin van de vooravond thuis kwam en me met De Liefde aan het koken zette, was het stemmingsgewoel in het Britse parlement al bijna gedaan. Alle amendementen – voorstellen vanuit het Lagerhuis – sneuvelden één voor één. Ook het voorstel om de volgende weken een reeks stemmingen te houden om te kijken welke alternatieven voor het huidige scheidingsplan er allemaal mogelijk zouden kunnen zijn, de zogenaamde ‘indicative vote’. Met een meerderheid van twee stemmen werd het amendement de prullenbak in gekogeld. De motie van de regering haalde het wel. En dat betekent dat de Britse regering aan de 27 leden van de Europese Unie gaat vragen of de uittredingsdatum drie maanden vooruit kan worden geschoven, tot net voor de zomermiddag en tot net voor het ogenblik het nieuwe Europese Parlement zal worden geïnstalleerd. Eind mei zijn er namelijk Europese Verkiezingen. Bovendien zal de scheidingsovereenkomst, die op minder dan twee maanden tijd met een grote meerderheid is weggestemd, volgende week opnieuw op tafel komen. Eerste minister Theresa May is een doortastende volhouder.