15 maart 2019 | Even een stukje geschiedenis: “A horse, a horse! My kingdom for a horse!” schreeuwt de Engelse koning Richard III net voor zijn dood tijdens de Battle of Bosworth Field op 22 augustus 1485. Na de strijd wordt het lichaam van de laatste koning van de York-dynastie naar Leicester gebracht en daar zonder enig protocol begraven. Tijdens de Engelse reformatie, tijdens de 16de eeuw, waarbij de Church of England zich losscheurt van het pauselijke gezag en de rooms-katholieke kerk, wordt het originele graf van Richard III geruimd. Meer dan vijf eeuwen lang zijn de resten van de koning zoek. Het gerucht gaat de hele tijd dat ze in de rivier de Soar zijn gekieperd. Maar tijdens een bodemonderzoek in 2012 bij de heraanleg van een parking waar ooit de Greyfair Priory Church stond, graven archeologen de resten op van een man die worden toegewezen aan Richard III. Met veel vertoon en eer worden de resten van de voormalige Engelse koning herbegraven in de kathedraal van Leicester. En voor dat graf sta ik. En meteen denk ik aan het koningscitaat in één van de meest bekende toneelstukken van William Shakespeare.

Alhoewel we maar een driekwart uur rijden van Leicester wonen is het pas de eerste keer dat ik er kom. Een beetje van moeten, want ik moet op kosten van de National Health Service een preventief borstkankeronderzoek ondergaan. Dat verloopt allemaal redelijk vlot en aangezien ik nu toch in de buurt ben lijkt een dagje in de stad wel te overleven. Het is vrijdagmiddag, dus naar goede Europese traditie staan scholieren te joelen voor een beter klimaatbeleid. Dat is al maanden zo op het Europese vasteland. In Engeland is dat jeugdig protest vorige week maar echt begonnen. Leicester kan me niet echt bekoren, al zijn er tussen al het benedenmaatse stadsgezichten (grotere en kleinere winkelpanden) wel enkele parels terug te vinden daterend vanaf de late middeleeuwen tot nu: de laat veertiende-eeuwse Guildhall (met het typische stukwerk dat langs dienst deed als stadhuis tot 1876 en sinds 1929 een museum is), een voor het publiek gesloten Servisch Orthodoxe kerk (waarvan het park en de grafstenen bezaaid liggen met takken van de grote bomen die de storm de afgelopen dagen naar beneden haalde), de Leicester Athena (een voormalig art deco theater omgebouwd tot een evenementenzaal), de Leicester Cathedral (zie boven) en nog een reeks voormalige pakhuizen en handelshuizen. Ach… ik ga er met De Liefde nog wel eens naartoe.

En Brexit dan… voor de schermen was er vandaag rust na drie zeer hectische politieke dagen. Wat er achter de schermen gebeurde, dat zal begin volgende week wel duidelijk worden… of niet…