19 maart 2019 | Waar we wonen staan in de tuin twee tuinhuisjes. In het ene tuinhuis is het hout opgeslagen voor de kachel die de woonkamer indien nodig verwarmt, staat de grasmachine en ligt wat tuingerei. Het andere tuinhuis – met een raampje – doet van in het begin dienst als opslagruimte en atelier voor mijn artistieke avonturen. Maar op enkele dagen na, toen we pas onze intrek namen, heeft het tot vandaag geduurd om met eerder verzameld materiaal daadwerkelijk aan de slag te gaan. Alhoewel het overgrote deel van de kunstspullen en het resultaat van eerdere artistieke bevliegingen nog in het huis ‘on the continent’ opgeslagen liggen, verhuisde het basismateriaal mee. De afgelopen vijf maanden verzamelde ik tijdens de wandelingen takjes, pluimen en stenen en kregen ook de bloemblaadjes van de laatbloeiende rozen in de tuin hun plekje in een reeks potjes. Toen de Liefde vanavond thuiskwam na ‘a day at the office’ nodigde ik hem met een brede glimlach uit om eens in het kunstige tuinhuis te gaan kijken. Hij gaf me een verbaal schouderklopje en voegde eraan toe dat het een goed teken is en dat alweer iets op zijn plaats is gevallen.  

Intussen komt volgende week vrijdag wel echt in zicht, wordt de chaos in Groot-Brittannië met de dag groter en vraagt iedereen zich af of ‘het’ gaat gebeuren. Toegegeven niet iedereen, maar toch veel mensen met de bedrijfsleiders, beleidsmakers en journalisten op kop. Soms vraag ik me af waarover het radionieuws zal berichten als het Brexit-spook ofwel heeft gedaan wat het moet of met de noorderzon zal verdwijnen. De knuppel die de voorzitter van het Britse Lagerhuis John Bercow gisteren in het politieke kippenhok heeft gegooid, sierde vanmorgen alle krantenkoppen en hield de gemoederen van Britse en continentaal Europese politici de hele dag bezig. De schokgolven van de verklaring van Bercow gisteren, dat enkel een substantieel gewijzigd scheidingsplan tussen het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie voor een derde keer ter stemming kan worden gebracht in het Lagerhuis door de regering van Theresa May, kaatste de hele tijd van muur naar muur, zonder aan kracht te verliezen. Geen idee hoe lang deze impact nog zal duren en wat er de volgende dagen zal gebeuren, of niet…

Begin volgende week, dus enkele dagen voor de Brexit-deadline, vertoeven we zes maanden in Engeland. Enerzijds heb ik het gevoel dat we hier al veel langer vertoeven. Anderzijds leek het wel gisteren dat we in een “kaal” maar netjes onderhouden huis terecht kwamen en enkele dagen moesten kamperen – letterlijk – tot de verhuiswagen was aangekomen. Het duurde twee dagen vooraleer we uitgebreid hadden kennis gemaakt met de buren. Het duurde nauwelijks een week vooraleer haast het hele dorp wist dat er twee mensen uit België, die met een auto met een Nederlands kenteken rijden, in de buurt van het cricketveld hun intrek hadden genomen. Het duurde nauwelijks langer dan een week vooraleer we in de dorpswinkel meer dan hartelijk welkom werden geheten. We hebben het huurcontract inmiddels verlengd…