25 maart 2019 | Vanmorgen stapte ik na een lange ochtendwandeling de dorpswinkel binnen. De vrijwilligster achter de toonbank had een kerstmuts op en ik vroeg of mijn winterslaap uit de hand was gelopen en ik én de lente, én de zomer én de herfst als Doornroosje aan me voorbij had laten gaan. Neen hoor, het is vrijdag ‘Wear a Hat Day’ om geld in te zamelen voor herkenkankeronderzoek. In de aanloop naar vrijdag maken ze er hier een hele week van. Ik wees naar de muts die ik altijd draag op wandel door het landschap. In mijn hand had ik een envelop met een verjaardagskaart die voor zaterdag in België bij iemand in de brievenbus moet vallen. De winkeldame legde de internationale zending op de frankeermachine van de Britse post. Ze duwde mechanisch een paar knopjes in en ze jammerde dat het toestel weigerde. Een paar minuten geleden had ze nog een paar brieven naar Londen met succes gefrankeerd. Ik grapte – met als risico een niet zo fijne opmerking retour te krijgen – dat de eerste gevolgen van een zo goed als fout aan het lopen Brexit al gevolgen heeft op de dingen van alledag. Ik kreeg een glimlach terug.

Ik zou de verjaardagskaart volgende week wel mee kunnen nemen tijdens een kort bezoek aan het vasteland, maar zei dat ze er voor zaterdag moet zijn. De vrouw haalde een manueel weegschaaltje boven, bladerde in een map en zei dat ze er later op de dag een mooie postzegel op zou plakken omdat dan het mobiele postkantoor in het dorp halthoudt. Heel aardig van haar. Ik liet enkele muntstukken extra in de donatiebus van ‘Wear a Hat Day’ glijden, rekende de postzegel, een brood en de krant af en beende verder naar huis tegen een sterke koude wind in. De zon scheen heerlijk. De strakke kille wind en de zon aan een stralend blauwe ochtendhemel was er de hele tijd tijdens de wandeling. Een rillerige lentedag met flarden ontluikende natuur: bottende takken van bomen (beuk, berk, esdoorn…), de eerste sleedoorn in volle bloei (de honderden ronde knopjes die aan de takken zijn ontsproten, springen open en geven witte bloemetjes van enkele centimeter), vogels die een evenwicht trachten te zoeken in de lucht en zomergasten die een voor een arriveren en af en toe een andere wandelaar, met of zonder hond, die het pad kruisen ver voor ik in het dorp aankom.

Aan het eind van deze zonnige dag is de werkdag voor de leden van het Britse Lagerhuis nog niet ten einde. Sinds vanmiddag debatteren ze over een reeks amendementen die later op de avond nog gestemd zullen worden, maar daar wacht ik niet meer op. Dat is voor morgen. Veel duidelijkheid is er nog niet. Wat wel vaststaat is dat de Britse Eerste minister haar scheidingsplan de volgende dagen niet opnieuw ter stemming zal aanbieden. Eerst is het aan het parlement, als ze ten minste vandaag in een aantal amendementen daarvoor stemmen. May bleef vanmiddag bij de start van het debat de boodschap van het goedkeuren van het huidige scheidingsplan als een mantra herhalen. Ze staat sceptisch tegenover het voorstel van een aantal parlementsleden om via meerdere indicatieve stemmingen uit te zoeken of er voor “een vorm van”-Brexit wel een meerderheid te vinden is. Ook Labour oppositieleider Jeremy Corbyn vertelde niets nieuws. Morgen dus het resultaat… en morgen het veld in met de archeologisch werkgroep van de regionale heemkundige vereniging.

Please follow and like:
error