Dinsdag 9 april 2019 | 8.30 uur. De Liefde heeft me op weg naar zijn werk zopas afgezet en ik zit met mijn rug leunend tegen de majestueuze esdoorn in het Edmondthorpe Estate, niet ver van de South Lodge waar mijn ochtendwandeling vaak begint. Door een samenloop van omstandigheden dateert de vorige ochtendwandeling van 1 april. Het lijkt wel een eeuwigheid dat ik met mijn neus in de ochtendbries loop op weg naar huis, vijf kilometer verder. De natuur is in die acht dagen behoorlijk veranderd, al blijf een echte lente-explosie uit door de matte temperaturen. De esdoorn ziet mooi groen ook al drukt de grijze wolken de kleur naar beneden. De wind is gedraaid van het westen naar het oosten, waardoor het behoorlijk koud is. De bladeren van de esdoorn hebben nog maar het miniformaat van een volwassen exemplaar. Toch klinkt het het ruisen van de wind door de takken voller. Het frisse gras onder de esdoorn ligt schuin voorover gebogen door de wind. Het is gras dat normaal gezien al lang in de magen van koeien of schapen moet zitten, maar de grote weiden van het landgoed zijn al een paar maanden verlaten door vee.

Ik beloof aan de esdoorn om morgen weer langs te komen en een kwartier later sta ik op het hoogste punt van de wandelroute. Het grijzige ietwat mistige weer dempt het genot van het vergezicht, maar de witte bloemblaadjes van de sleedoornstruiken die nu bijna allemaal in bloei staan en ook het koolzaad dat op een uitgestrekt veld in floreert, bezorgen me een opgewekt gevoel. Het brede wandelpad lijkt er winters uit te zien van de sleedoornstruiken die al over het hoogtepunt van bloei heen zijn. In de verte koerst een haas tussen twee rijen koolzaad de heg in. De wind staat hier nog strakker. Een kwartier markeert een oude scheve eenvoudige zitbank mijn tweede stopplaats. Met mijn fototoestel maak ik vanop het bankje altijd een video-opname van 1 minuut van het landschap. Dat doe ik al een maand of drie. Ik hou ervan om een bepaald beeld in het landschap over een langere periode met foto- of videoregistraties vast te leggen. Ik vraag me af wat de reden is: tracht ik zo een greep op de tijd te krijgen?

Bijna terug in het dorp maak ik ook nog een paar opnames vanaf de rand van de helling in de richting van het dal met de felle oostenwind in de rug. Op de onverharde landweg kruis ik meestal dorpsgenoten. Ook zo vanmorgen. De man met de zwarte hond spreekt me aan en begint over de wind. Ik merk op dat die gedraaid is en uit het oosten komt: vanuit het vasteland. Dan komt er vast slecht nieuws, zegt hij met een knipoog. Hij verwijst natuurlijk naar de Brexit, een onderwerp dat hem al lang niet meer interesseert. Hoe zit het trouwens met die Brexit? De Britse Eerste minister Theresa May was vandaag in Berlijn en in Parijs voor een overleg met respectievelijk de Duitse Bondskanselier Angela Merkel en de Franse president Emmanuel Macron. In het Britse Lagerhuis stemden met een ruime meerderheid de parlementsleden voor een wet die een langer uitstel van Artikel 50 – die de datum van de scheiding tussen de Britten en de 27 andere EU-landen regelt en in feite sinds 29 maart al is afgelopen – mogelijk maakt. May gokt op 30 juni. De wet is er tot groot ongenoegen van de Brexit-hardliners van de Conservatieven van May en de meeste regeringsleden op een recordtempo van een week doorgejaagd. Even voor 10 uur ben ik thuis en kan mijn werkdag beginnen. De lopende zaken voor een opdracht in het ‘verre’ Aardenburg verder afwerken.

Please follow and like:
error