Donderdag 18 april 2019 | 6.30 uur. Een blik naar buiten maakt veel duidelijk. Er hangt een dikke mist. De akker aan de overkant van de straat is nauwelijks te zien. Een mist waart ook rond in mijn hoofd en zorgt voor een verdoofd gevoel tussen slapen en wakker worden in. De BBC Weather app op de telefoon beloofd vanaf 8 uur een stralende zon. Plaatselijke hardnekkig mistbanken in Lincolnshire en andere delen van de East Midlands, waarschuwt de weerman op de radio. Ik twijfel: nog even het hoofd tegen het kussen of opstaan, en dat terwijl De Liefde ergens te velde in de Lake District ingepakt in een slaapzak in een tent resideert. De weerman laat Cumbria in het noordwesten voor wat het is, dus over het weer daar, Up North, heb ik het raden. Het duurt thuis nog tot 11 uur vooraleer de mist begint op te lossen. Tegen dan is de elektronische post doorworsteld en heb ik een knoop doorgehakt. Een mens moet soms moeilijke beslissingen maken. Een van de touwtjes met het vasteland worden gevierd.

Een paar dagen geleden kon ik na weken lezend worstelen het boek ‘The Making of the British Landscape’ van natuur-, landschaps- en geschiedschrijver Nicholas Crane terug in de boekenkast plaatsen. Aan het einde van een dik boek (ruim 500 pagina’s) heeft Crane een boodschap: “To care about a place, you must first know its story” – Om van een plaats te houden, moet je eerst het verhaal kennen. Duidelijk… Om ook hier in Engeland te voorkomen dat het huis binnen de kortste keren ook een boekenhuis wordt, heb ik beloofd slechts een nieuw boek te kopen als het vorige bijna uit is. Al een poosje had ik mijn oog laten vallen op ‘A Short History of England’ van Simon Jenkins, een geschiedenisverhaal over Groot-Brittannië opgehangen aan leven en dood van koningen, koninginnen, eerste minister (man en vrouw), notabelen en beleidsmakers: van de ‘Saxon Dawn’ tot ‘Thatcher’s Children’, van Willem de Veroveraar (William I of Normandy) tot Theresa May, van het jaar 410 tot heden.

Halfweg het boek kwamen al 25 koningen, waarvan twee koninginnen langs, van alle allooi. Te veel om op te noemen, maar toch een paar “hoogtepunten”: Offa, de koning van Mercia die gelijknamige dijk aanlegde en de grens vormt tussen Engeland en Wales, 1066 als het meest gevierde jaar in Engeland omdat bij de Slag bij Hastings Willem de Veroveraar Harald verslaat (op Engelse scholen wordt geleerd dat ‘a French villain’ een ‘Saxon hero’ nekt, maar in feite hadden ze allebei Vikingbloed in hun aderen), de ondertekening van het Magna Charta in 1215 (dat aan de basis ligt van de door ons gekende vorm van democratie), de Honderdjarige Oorlog tussen Engeland en Frankrijk van 1337 tot 1453, de ‘War of Roses van 1455 tot 1485 (de oorlog eindigt met een verslagen Richard III in Bosworth, de koning die zijn land wilde ruilen voor een paard), de heerschappij van Elizabeth I, de grootste van alle Engelse monarchen… wordt vervolgd!

Please follow and like:
error