Vrijdag 28 juni 2019 | 20.00 uur. Het aantal sportpagina’s over cricket in de krant zijn de afgelopen weken haast niet te tellen. Sinds eind mei strijden in Engeland en Wales tien landen voor de wereldbeker, De ICC World Cup. De vier beste teams – alle landen spelen negen wedstrijden – mogen door naar de halve finales, die op 9 en 11 juli voorzien zijn. De finale staat op 14 juli op de agenda. Een van de topfavorieten Engeland (nu vierde met 8 punten uit zeven wedstrijden) speelt behoorlijk wisselvallig. Tegen de kleinere goden laten ze steken vallen en met nog twee wedstrijden op hun programma, India (tweede met 11 punten uit zes wedstrijden) en Nieuw-Zeeland (derde met 11 punten uit zeven wedstrijden), dreigen ze uit de top vier te vallen en dus de halve finales niet te halen. Bangladesh en Pakistan zitten Engeland op de hielen met beiden 7 punten uit evenveel partijen.

Cricket lijkt een trage sport met een ingewikkeld puntensysteem en een eigen wedstrijdtaal: runs, 50 overs, wickets, four (voor een bal die buiten rolt), six (voor een bal die uit wordt geslagen), bowlers, keepers, batting, extras, low balls, innings… Een wedstrijd voor de wereldbeker duurt makkelijk vijf tot zeven uur. Op de radio – de wedstrijden zijn rechtstreek te volgen op BBC Radio 5 Live Extra – wisselen commentatoren – een hele hoop mannen en één vrouw – elkaar zeer regelmatig af en het gaat er niet alleen over het spel en de cricketspelers, maar de commentatoren, allemaal oud-spelers uit alle windstreken van de Commonwealth, delen ook hun huiselijke en persoonlijke verhalen. Het lijkt wel talk radio met een cricketsausje. In Engeland en Wales – ik heb er even het raden naar of Schotland en Noord-Ierland ook zo cricketgek zijn – spelen ploegen samengesteld uit de beste spelers van de graafschappen (counties) tegen elkaar en ook lokaal is cricket populair.

Bal tegen de wicket tijdens een wedstrijd in Market Overton…

Het dorp waar we wonen heeft een cricketveld, dat in het verlengde ligt van onze tuin. Dus we horen en zien ook vaak de ballen, wanneer ze aangetikt worden door een plat slaghout, vliegen. Vorige week maakte een cricketbal zelfs een carambole op het terras. Even schrikken was dat. De Market Overton Cricket Club is de meest levendige sportgroep in het dorp. Ze hebben twee mannenteams, waar ook wel een aantal vrouwen in meespelen, ze hebben sinds dit jaar een vrouwenteam voor hardball cricket (tot vorig jaar speelden de vrouwen softball cricket), en een paar jeugdteam, zowel jongens als meisjes en gemengd. Een paar keer per week is er training voor de jeugd, ook op vrijdagavond. Een blik op het veld leert dan dat de toekomst van het cricket hier zeker verzekerd is.

“Rollie”

De buurman is verantwoordelijk voor het centrale speelveld waar de wickets, dat zijn de drie houtjes aan beide zijden van dat centrale deel waar het allemaal om draait, staan. Het is het keiharde ultrakorte grasdeel van het veld. De man zit geregeld op zijn “Rollie” – om het in Bob de Bouwer-termen uit te drukken – om de ondergrond nog harder aan te drukken. Een paar keer per week gaat hij er met de grasmachine over en als het dreigt te regenen gaat er een gebogen opgespannen groen plastic zeil met gootjes en afvoerslagen voor het regenwater overheen. Een andere man tuft met zijn tractor minstens één keer per week over de rest van het speelveld – het centrale deel is voor de tractor verboden terrein – om het gras te maaien. En ik sta elke ochtend sinds we hier wonen – winter en zomer dus – ’s morgens met mijn blote voeten op het grasveld om de ochtend te begroeten. Cricket spelen zit er niet meteen in. Ernaar kijken, dat lukt wel.

Please follow and like:
error