Brexit 21 – Plan


8 maart 2019 | Het is mijn plan, of geen plan. Dat is de teneur van de toespraak die de Britse Eerste minister Theresa May vanmorgen hield in Grimsby, een kustplaats in Lincolnshire, aan de monding van de Humber. Halverwege de twintigste eeuw was Grimsby (het ligt op nog geen twee uur rijden van waar ik woon) de grootste vissershaven ter wereld. Van de toenmalige jaarlijkse vangst van 200.000 ton vis is nog nauwelijks wat overgebleven: 600 ton per jaar. De grote haven en de grootte van de stad verraden nog iets van die glorieuze tijd. Een toespraak in het hol van de leeuw, want tijdens het Brexit-referendum in 2017 stemden 70 procent van de inwoners voor een scheiding met de Europese Unie. De boodschap van May in Grimsby was niet gericht naar de inwoners van de stad, maar naar de leiders van de 27 landen van de Europese Unie. Een kleine toegift vraagt ze om het scheidingsplan volgende week door het Lagerhuis te krijgen.

Maar de reacties vanop het Europese vasteland zijn lauw. Het is aan May de Britse parlementsleden te overtuigen en niet aan Europa om toe te geven, zo klinkt het. En het is aan Europa om een beetje toe te geven om de Britse volksvertegenwoordigers mee te krijgen. Zo kom je er natuurlijk nooit uit. Volgende week wordt zo wie zo – opnieuw – een belangrijke week in Westminster. Maar sinds Mays grote en in de geschiedenis grootste politieke nederlaag van januari is er nog geen letter gewijzigd aan de scheidingsovereenkomst. De kans is dan ook reëel dat dat volgende week dinsdag weer zal gebeuren. Maar sommige parlementsleden vrezen dat ze na dinsdag geen kans meer krijgen om nog eens een finale beslissing te nemen. Dan zijn er nog drie mogelijkheden: er komt een harde Brexit er komt uitstel, of er komt geen Brexit. In het eerste geval verlaat het Verenigd Koninkrijk verlaat de Europese Unie zonder overeenkomst en dreigt de Britse economie in elkaar te storten. In het tweede geval vrezen de Britten dat ze de speelbal zullen worden van de 27 EU-landen. In het laatste geval blijft het Verenigd Koninkrijk deel van de Europese Unie en blijven de Britten een hopeloos verdeeld volk.

“Ga je de gevolgen van de Brexit persoonlijk ondervinden?” informeerde een vriendin uit België vanmorgen via een tekstberichtje. In feite is daar geen zinnig woord over te zeggen. De kans is heel groot dat het bij het oude zal blijven – wat dat ook is – en dat het leven op het Britse platteland gewoon zijn gangetje gaat. Een ding staat wel vast in dit land. Dat door de Brexit-perikelen die dit land nu al 2,5 jaar in de ban houden heel wat ander werk is blijven liggen en het land zoals een verpleegster bij een bezoek aan de dokter al zei terug in de jaren 1950 terecht zal komen. Nostalgische zielen – euh… zit er hier eentje? – kunnen dat fijn vinden, maar de glorieuze jaren van een jaarlijkse visvangst van 200.000 ton door de in Grimsby geregistreerde vissersschepen komt nooit terug.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *