Brexit 50 – Mijlpaal


Eindelijk… na een week in de garage staat de auto weer een stapje dichter bij de integratie op het Britse eiland. Enkele weken geleden kreeg Klein Witje, zoals we de auto hebben gedoopt, al nieuwe koplampen en nieuwe achterlichten. Waarom? Ik had er in mijn leven nog nooit bij stilgestaan. Het binnenwerk van de koplampen zijn zo gemaakt dat ze ten aanzien vanwaar de auto rijdt op de weg – rechts op het vasteland, links in het Verenigd Koninkrijk – lichtjes in de tegenovergestelde richting schijnen. Voor continentale wagens is dat dus naar links, voor Britse wagens naar rechts. De nieuwe achterlichten waren nodig omdat bij niet-Britse wagens het achteruitrijlicht rechts staat en de mistlamp links. Bij Britse wagens is dat omgekeerd. Hiervoor moesten niet alleen de plastic kappen van de achterlichten worden vervangen, maar ook de bedrading van mist- en achteruitrijlicht verwisseld worden.

De automonteur zette toen ook met een eenvoudige digitale ingreep de afstandsteller van kilometer naar mijl. Er bleef echter nog een probleem, namelijk de aanduiding op de snelheidsmeter. We hadden gehoopt dat ook hier de moderne technologie deze ingreep zou oplossen, maar daarvoor bleek het rijpaneel van de auto niet gesofistikeerd genoeg. De aanduiding van de snelheid bleek een dunne plastic schijf te zijn die er niet 1-2-3 uit en in kan worden geschoven. Het is zelfs een ingreep die zelfs de beste technici in de garage niet kunnen uitvoeren. De stuurinrichting, waar ook het paneel met de aanduiding van de snelheid en alle andere verklikkerlichtjes zichtbaar zijn, wordt in één deel geleverd bij het assembleren van de auto, dus gingen de automonteurs in de garage aan de slag om de auto gedeeltelijk te demonteren, de inrichting in zijn geheel naar de leveranciers van de stuurinrichting te zenden (geen idee naar waar, maar niet in de buurt), daar te laten aanpassen, weer terug te laten sturen en in de garage weer in elkaar te zetten. En dat duurt dus een week. De schriftelijke bewijzen van deze ingrepen gaan nu per post naar de overheid, waar een vriendelijke ambtenaar enkele stempels op een papier zet en de auto een Britse kentekenplaat toekent.

En hoe zit het dan met de stuurinrichting? Die is bij continentale auto’s namelijk links en bij eilandauto’s rechts. Daar valt weinig aan te doen. Anders zouden ze gewoonweg een nieuwe auto moeten maken. Net zoals bij een mens kan een auto ook een serieuze make over uitvoeren, maar Klein Witje zal toch altijd een beetje een vreemde eend in de bijt blijven, ook al zal de auto binnenkort een Brits kenteken dragen. Ook aan dat kenteken hangt een Brexit-verhaaltje. Een groot deel van de wagens hebben een kentekenplaat met links de witte letters GB omgeven door een reeks sterren – die van de Europese Unie – op een blauwe achtergrond. Na de Brexit kan dat niet meer. Britten die dan met hun Britse auto op het vasteland rijden mogen geen kentekennummer meer hebben waar de GB-letters in het EU-logo verwerkt zit. Wat dan weer wel moet, daarvoor moeten we terug in de tijd dat er een aparte witte stikker met in het groot de zwarte letters erop van het land vanwaar de auto komt. En ik denk dat heel wat Britse voorstanders van de scheiding met de Europese Unie ook uit principe hun kentekenplaat zullen laten aanpassen om van het EU-logo vanaf te zijn. Alweer een mijlpaal in de Brexit-geschiedenis.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *